.# We're Thai Directioners !! ....Love is like the war.Easy to begin but Hard to end...

- Malik Story: Make Up Love(ตอนที่4)

posted on 14 Apr 2012 11:34 by onedirection-th in Directioners
         
คุณ...คือหนึ่งเดียวที่เข้ามาเติมแต่งชีวิตเขาให้สมบูรณ์
คุณ...คือหนีงเดียวที่เข้ามาแต่งเติมโลกของเขาให้สวยงามกว่าที่เป็นอยู่
"Malik Story : Make Up Love"

 
ตอนที่ 4
 
                 คำตอบของคุณไม่มีเสียง มีเพียงรอยยิ้มปริศนาที่ปรากฏบนใบหน้าของคุณ คุณทั้งคู่นิ่งเงียบสบตากัน เซนลุ้นอยู่ตลอดเวลา หนุ่มแบดบอยใจร้อนคนนี้รอคำตอบเพียงคำเดียวจากคุณ
 
               คุณยิ้มให้เป็นมิตร หัวเราะเบาๆ ละตัวจากเค้าก่อนหันหลังเดินตรงเข้าประตูกลับเข้าไปในโรงแรม เซนอ้าปากค้าง รีบคว้ามือคุณไว้ คุณหันหลังกลับมา
 
               "อ่ะ..อ่ะอ้าวว.. เฮ้ เดี๋ยวสิ.. คำตอบล่ะ" เซนเร่งเร้า มือของเค้ากุมมือของคุณไว้แน่น คุณยิ้มให้ไม่พูดอะไร เซนทำหน้าตาอ้อนวอนอีกครั้ง คุณหัวเราะในท่าทีของเซน ภาพลักษณ์แบดบอยมาดเข้มที่ปรากฎต่อสื่อ กับภาพที่คุณเห็นช่างแตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง
 
 
               "ดึกแล้ว..พรุ่งนี้เจอกันนะคะ" คุณเลี่ยงตอบ แน่นอนคุณไม่สามารถตัดสินใจอะไรได้ในตอนนี้ คุณเลือกที่จะไม่ตอบทั้งที่รู้ดีว่ามันเป็นการทรมานเซนเบาๆ คุณต้องการมั่นใจกับความรู้สึกทุกสิ่งทุกอย่าง ทั้งความรู้สึกของเค้าและตัวคุณเอง เซนค่อยๆปล่อยมือคุณ ยิ้มให้ คุณหันหลังเดินเข้าประตูโรงแรมไป
 
 
 
                เซนเดินกลับมาที่คลับ นั่งลงที่เบาะนุ่มๆ ลูอิสถามแกมหยอก
                "แหน่ะ...หายไปไหนมา" ทันทีที่ลูอิสพูดจบ เพื่อนๆก็เฮ เซนตอบหน้านิ่ง
                "ไปขอเธอคบมา.." เซนเงยหน้าตอบทุกคน หนุ่มๆทำท่าตกใจ มองหน้ากัน
                "เฮ้ย..นี่มันไม่เร็วไปหน่อยหรอ" เลียมถามหน้าจริงจังตามประสาคนที่เพื่อนๆยกให้เป็นแดดดี้ของวง
 
                "ไม่รู้ว่ะ..ไม่รู้..ชั้นกลัวเธอไปชอบใครก่อนนี่นา เฮ้ย..หรือว่าเธอมีคนที่ชอบแล้ว" เซนหันไปเขย่าตัวถามแฮรรี่ กูรูเรื่องสาวๆ เซนคาดหวังคำตอบจากแฮรรี่
                "เอ่อ..คือ..ชั้นไม่รู้ว่ะ" แฮรรี่ยิ้มแห้งๆ คำตอบนี้ทำเอาเซนรู้สึกเซ็งๆไปทันใด
 
                "แล้วเธอตอบว่าไงๆๆ" ไนออลดูอยากรู้คำตอบมาก ถามด้วยน้ำเสียงตื่นเต้น
                "เธอ.... ไม่ตอบ" เซนพูด ทุกคนทำหน้าประหลาดใจ จะมีผู้หญิงสักกี่คนในโลกที่กล้าทำแบบนี้กับ เซน มาลิค หนุ่มผู้มากด้วยเสน่ห์เหลือร้าย เซนเปลี่ยนสีหน้าจากเมื่อสักครู่ แววตามีเลศนัยบางอย่าง
 
                 "นายรอให้มั่นใจตัวเองก่อนดีไหม..อย่าเพิ่งด่วนตัดสินใจอะไรตอนนี้ บางทีเธอเองก็กำลังอาจจะสับสนอยู่ก็ได้" เลียมให้คำแนะนำพร้อมตบบ่าเซนเบาๆ เซนยิ้มกรุ้มกริ่ม
 
                 "ผู้หญิงแบบนี้ มันน่าท้าทายชะมัด .... เธอมั่นคงและซื่อสัตย์กับความรู้สึกของตัวเอง ถ้าวันนึงชั้นได้เธอมาเป็นคนรัก พวกนายลองคิดดูสิ ชั้นจะมีความสุขมากแค่ไหน" เซนยิ้มให้กับเพื่อนๆ หนุ่มๆดูอาการเซนออก พอเดาได้ว่า เค้าไม่ละความพยายามง่ายๆแน่
                  "แบดบอยไม่เคยทิ้งลาย ดูซิจะทนได้นานเท่าไหร่ ฮ่าๆ" ลูอิสล็อคคอเซนเข้ามากอดใกล้ๆ แฮรรี่ขยี้ผมเซนไปมาให้กำลังใจ เซนหัวเราะ เลียมและไนออลมองสามหนุ่มเล่นกัน
 
 
                  "เซนนี่จริงๆเลย..หมอนี่จัดการปัญหาคนอื่นได้ทุกอย่าง ยกเว้นปัญหาของตัวเอง" เลียมพูดพลางหันหน้ายักคิ้วมาทางไนออล
                 "ก็ว่างั้น..." ไนออลเห็นด้วย ทั้งคู่ยกกำปั้นชนกันเบาๆ
                  หนุ่มๆทั้งหมดนั่งคุยกันต่ออย่างสนุกสนาน
 
 
 
 
 
 
ห้องพักของคุณ
 
                  คุณกลับมาถึงห้องก่อนเคทซึ่งยังคงอยู่ในคลับอยู่ คุณนั่งลงหน้าโต๊ะเครื่องแป้ง มองเงาตัวเองในกระจก นึกทบทวนเหตุการณ์ที่เพิ่งผ่านมาสักครู่นี้ คุณยิ้มให้กลับตัวเอง ภาพเซนลอยเข้ามาในหัวตลอดเวลา คุณหัวเราะให้กับตัวเอง สักพักเคทเดินเปิดประตูเข้ามา คุณสะดุ้งตกใจก่อนแสร้งขอตัว เดินไปอาบน้ำ เคทยิ้มส่ายหัว เธอรู้จักนิสัยของคุณดี
 
 
                 เช้าวันแรกหลังจากเดินทางมาถึงเมืองนี้ ก่อนจะเริ่มทัวร์คอนเสิร์ตและให้สัมภาษณ์รายการและสถานีวิทยุต่างๆในวันต่อไป คุณลงมาทานอาหารเช้ากับเคทด้านล่างของโรงแรม เคทตั้งหน้าตั้งตากิน ขณะที่คุณเอามือซ้ายเท้าคาง มือขวาใช้ส้อมเขี่ยเศษผักไปมา เหมือนกำลังคิดอะไรอยู่
 
                 "นี่!..เป็นอะไรหรือเปล่า" เคทถาม หลังสังเกตท่าทางคุณมานานพอควร คุณสะดุ้ง
                 "เอ่อ..เปล่าๆ" คุณแสดงหน้าปกติ เคทเคี้ยวคำสุดท้าย ดื่มน้ำก่อนพูดกับคุณ
                 "อื้ม..วันนี้เราได้หยุดหนึ่งวัน ก่อนเจองานหนักพรุ่งนี้" เคทพูด คุณพยักหน้ารับ ตั้งใจฟังต่อ
                 "ชั้นว่า..เราไปช็อปปิ้งแถวนี้กันไหม.." เคทออกปากชวน คุณไม่ปฎิเสธเพื่อนสาวคนนี้ บางทีการออกไปสูดรับอากาศดีๆข้างนอก มันอาจจะทำให้คุณผ่อนคลายและคิดอะไรได้มากขึ้น
 
 
                คุณและเคทเดินมาที่หน้าโรงแรม ท้องฟ้าวันนี้อากาศแจ่มใส เหมาะแก่การเดินเล่น คุณยิ้มรับให้กับวันใหม่ เคทพาคุณไปย่านช็อปปิ้งอย่างชำนาญ ร้านจิวเวอรี่ดูเก่าแก่มีอายุคงไว้ซึ่งความคลาสสิค ร้านขายของที่ระลึกมีโปสการ์ดมากมายเรียงรายอยู่หน้าร้าน เคทหยุดเดินหันมาพูดกับคุณ
 
 
 
                 "ชั้นอยากได้รองเท้าผ้าใบสวยๆสักคู่ เราไปดูร้านนู้นกัน" เคทพูดน้ำเสียงสดใส คุณกำลังสนใจกับโปสการ์ดภาพวิวทิวทัศน์ประจำเมืองนี้อยู่ 
                 "เธอไปดูก่อนเถอะ ชั้นขอเลือกโปสการ์ดกับของที่ระลึกร้านนี้หน่อยนะ" คุณพูดพลางหมุนแท่นใส่โปสการ์ด เคทยิ้มมีเลศนัยน์โดยที่คุณไม่ทันสังเกตเห็น
                 "โอเค..งั้นเธอรอชั้นอยู่ตรงนี้นะ อย่าซนไปไหนล่ะ" เคทแกล้งแซวคุณเล่น คุณรับปากก่อนที่เคทจะได้ไปร้านรองเท้าตรงมุมถนน
 
 
                 "ดูแต่ภาพ..จะรู้ได้ไงว่าที่นั่นสวยจริง" เสียงที่คุ้นเคยดังมาจากข้างหลัง คุณหันกลับไปหาต้นเสียง ภาพที่ปรากฎตรงหน้า เซนในเสื้อลายสก็อตยืนยิ้มมุมปากอยู่ต่อหน้าคุณ คุณทำหน้าตกใจเล็กน้อย ก่อนมองหาเพื่อนๆของเค้า
 
                "นี่..คุณอยู่ต่อหน้าผม แต่มองหาคนอื่นได้ไง" เซนแกล้งแซวคุณเล่น คุณหัวเราะเบาๆ
                 "แฮรรี่กับลูไปดูแจ็กเก็ต ส่วนไนออลอยู่ร้านกาแฟกับเลียม" เซนชิงตอบก่อนคุณถามเสียอีก คุณยิ้มก่อนหันไปเลือกโปสการ์ดต่อ เซนคว้ามือคุณไว้ ทำหน้าไม่สู้ดีนัก
 
                "เมื่อคืน..คุณโกรธผมหรอ" เซนถามน้ำเสียงเปลี่ยน แววตาอ้อนวอนดั่งเคย คุณทุบอกเค้าเบาๆ
                "มีเหตุผลอะไรที่ชั้นต้องโกรธคุณล่ะ..มาลิค" คุณตอบแววตายิ้ม เซนรู้สึกดีใจทุกครั้งที่คุณเรียกเค้าว่า มาลิค มันทำให้เค้ารู้สึกเป็นคนพิเศษของคุณ เซนถอนหายใจด้วยความโล่ง
 
                คุณหยิบรูปภาพโปสเตอร์วิวทะเลสาบกว้างมาหนึ่งแผ่นในมือ เซนคว้ามันวางลงไว้ที่เดิม คุณทำหน้าประหลาดใจ หันมามองเซน เซนยักคิ้วหน้าทะเล้น
 
               "วันนี้เรามีเวลาเหลือเยอะ ผมว่าผมพาคุณไปดูของจริงดีกว่า.." เซนพูดเออออเอาเอง โดยไม่ต้องการคำตอบใดๆจากคุณ คุณทำหน้าตกใจและทำตัวไม่ถูก เซนจับมือคุณไว้พาเดินออกจากร้านทันที...