.# We're Thai Directioners !! ....Love is like the war.Easy to begin but Hard to end...

- Malik Story: Make Up Love(ตอนที่8)

posted on 27 Apr 2012 00:18 by onedirection-th in Directioners
คุณ...คือหนึ่งเดียวที่เข้ามาเติมแต่งชีวิตเขาให้สมบูรณ์
คุณ...คือหนีงเดียวที่เข้ามาแต่งเติมโลกของเขาให้สวยงามกว่าที่เป็นอยู่
"Malik Story : Make Up Love"

 
 
 

ตอนที่ 8

                แสงแดดยามสายสาดส่องผ่านผ้าม่านกระทบดวงตาของคุณ คุณตื่นขึ้นมาด้วยสมองที่ว่างเปล่า ก่อนนึกถึงเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นเมื่อคืน คุณเดินตรงไปที่อ่างล้างหน้าในห้องน้ำ พบกระโน้ตสีส้มแผ่นเล็กๆแปะอยู่ที่กระจก คุณหยิบมาอ่านพลางแปรงฟันไปด้วย

                “วันนี้วันหยุด เธอนอนตีพุงยาวได้เลย :) ฉันออกไปเยี่ยมญาติที่ชานเมือง ได้ข่าวว่ามีสมาชิกใหม่ตัวน้อยด้วยล่ะ  มีอะไรโทรมานะ – เคท”

                คุณไม่สามารถหยุดความฟุ้งซ่านโดยการขังตัวเองไว้ในห้องเล็กๆได้ หลังจากอาบน้ำแต่งตัวเสร็จ คุณยืนยิ้มให้กับตัวเองหน้ากระจก ขัดแย้งกับแววตาที่โศกเศร้า คุณหายใจเข้าลึกก่อนเดินไปเปิดประตู พบเซนอยู่ข้างหน้าห้อง ใบหน้าเรียบ เซนเดินตรงเข้ามาด้วยแววตาเป็นห่วง คุณตกใจเดินถอยหลังเล็กน้อย

 

                            

 

                เซนคว้าข้อมือของคุณมา ถลกแขนเสื้อที่ยาวปิดข้อมือขึ้น พบรอยเขียวเป็นจ้ำๆอยู่รอบๆข้อมือของคุณ เซนรู้สึกโกรธตัวเองที่เมื่อวานทำเรื่องแย่ๆกับคุณ เซนเงยหน้ามองคุณ

                “คุณเจ็บไม๊?..” เซนถามน้ำเสียงสั่นและแผ่วเบา คุณดึงข้อมือกลับ เอาแขนเสื้อลง หลบสายตา ไม่ตอบอะไร

                “ผมไม่รู้ผมทำบ้าอะไรลงไปบ้าง.. ผม.. ผม..” เซนเรียบเรียงคำพูดไม่ทันความคิดตัวเอง ได้แต่มองใบหน้าของคุณที่เริ่มแดงก่ำ น้ำตาคลอเบ้า คุณหายใจเข้าลึก รวบรวมความสติ ก่อนมองหน้าเซน

                “หากคุณยังไม่พร้อมจะหยุดอยู่ที่ใคร...” คุณพยายามกลั้นน้ำตา มองไปที่รอยที่ต้นคอของเซน ก่อนพูดต่อ

                “เราเป็นเพื่อนที่ดีต่อกันได้นะคะ... ก่อนที่ฉัน....จะรู้สึกอะไรไปมากกว่านี้...” คุณพยายามฝืนยิ้มตอบ เป็นการยิ้มที่เจ็บปวดมากที่สุดตั้งแต่คุณเคยรู้สึกมา

                   

                “ผมไม่ได้รู้สึกอะไรกับผู้หญิงที่นั่นนะ...คือ..ผม..จำไม่ได้ด้วยซ้ำว่าเกิดอะไรขึ้นบ้าง” เซนพูดอย่างรีบร้อน เค้ารู้สึกเหมือนโดนตบหน้าแรงๆ เซนไม่อยากเสียคุณไป จริงอยู่ที่เค้าดื่มและเที่ยว มีผู้หญิงผ่านเข้ามาในชีวิตมากมาย แต่ทุกคนก็เหมือนกันหมด พวกเธออยากคบเซนเพราะเป็น เซน One Direction หนุ่มที่มีใบหน้างดงาม มีชื่อเสียง พวกเธอแย่งกันเข้าหาเพื่อครอบครองเซน ต่างจากคุณทุกอย่าง เซนรู้สึกเจ็บปวดหากรู้ว่าวันหนึ่งเค้าจะเสียผู้หญิงที่ดีๆอย่างคุณไป

 

                คุณฝืนยิ้มครั้งสุดท้าย พยายามไม่ให้น้ำตาไหลออกมา เดินผ่านเซน ตรงไปที่ประตู เซนยืนนิ่ง อึ้ง ในชีวิตนี้แบดบอยอย่างเค้าไม่เคยรู้สึกเจ็บปวดจากผู้หญิงมากขนาดนี้มาก่อน

                “ผมเปลี่ยนตัวเองได้นะ..” เซนตะโกนตามหลังคุณ คุณหยุดนิ่งอยู่ที่หน้าลูกบิดประตู

                “ผมขอโทษ...” เซนเดินมากอดคุณจากด้านหลัง พูดน้ำเสียงสั่นเครือ คุณไม่สามารถกลั้นน้ำตาได้อีกต่อไป

                “ผม...รักคุณ...” เซนกอดคุณแน่น คุณสัมผัสได้ถึงน้ำอุ่นๆที่ไหล่ซ้ายของตัวเอง น้ำตาไม่ใช่ทางออกของทุกสิ่งนี่คือสิ่งที่คุณเชื่อ คุณคลายอ้อมกอดของเซน

                “รอวันที่คุณมั่นใจจริงๆ... ค่อยพูดคำนี้ดีกว่าค่ะ” คุณพูดน้ำเสียงเรียบโดยไม่หันกลับไปมองเซน ใบหน้าของคุณเต็มไปด้วยคราบน้ำตา คุณเดินออกประตู ทิ้งเซนให้ยืนนิ่ง อึ้ง อยู่เพียงคนเดียวในห้อง

 

                       

 

                ย่านช็อปปิ้งที่เดิมที่คุณเคยมากับเคท วันนี้ยังเต็มผู้คนที่พลุกพล่าน คุณหยุดอยู่ที่ร้านขายของที่ระลึกเช่นเดิม ภาพโปสเตอร์ทะเลสาบทำคุณไม่อาจกลั้นน้ำตาได้ ภาพในวันวานตามมาหลอกหลอนในหัวของคุณ คุณนึกโทษตัวเองที่ตัดสินใจไปวันนั้น คุณเดินเที่ยวคนเดียวด้วยสมองที่ว่างเปล่า

 

                เวลาบ่าย ผู้จัดการวงนัดให้ทุกคนมาซ้อมร้องเพลงในห้องซ้อมขนาดใหญ่ หนุ่มๆทุกคนมาถึงก็หยอกล้อเล่นกันตามประสา ขณะที่เซนนั่งซึมคนเดียวอยู่ที่โซฟา

                “Baby you light up my world like nobody else
                The  way that you flip your hair gets me overwhelmed…..” ทุกคนตั้งใจร้องเพลงอย่างที่เคยทำ
จนกระทั่งถึงท่อนของเซน...

                 “So c-come on You got it wrong….” เซนหยุดร้อง ทิ้งไมค์กับพื้น เดินออกจากห้องซ้อมทันที ปล่อยให้เสียงไมค์ดังเอี๊ยดอ๊าดกับลำโพง หนุ่มๆทุกคนมองหน้ากัน ก่อนรีบวิ่งตามออกไป

 

ทุกคนพบเซนนั่งอยู่คนเดียวในห้อง สีหน้าไม่ค่อยสู้ดีนัก เซนบีบมือตัวเองแน่น

                “เกิดอะไรขึ้น..” เลียมถามด้วยความเป็นห่วง เซนหลบสายตามองพื้น นิ่งเงียบ
                “หิวหรอ...” ไนออลถามต่อ ลูอิสกับแฮรรี่ผลักหัวไนออลเบาๆ  ไนออลงงว่าเค้าทำอะไรผิด

 

                        



                “นายมีอะไร..บอกพวกเราได้นะ เราเป็นพี่น้องกันนะเว่ย..อย่าลืมสิ” ลูอิสถามไถ่ เซนเงยหน้ามามองทุกคน ก่อนพูดน้ำเสียงสั่น

                “เมื่อคืน..เธอมาดูแลชั้นตอนเมา ถอดรองเท้า ถอดถุงเท้าให้” น้ำเสียงเซนเริ่มขึ้นจมูก ใบหน้าเริ่มร้อนผ่าว จมูกเปลี่ยนเป็นสีแดง

                 “เธอดูแลชั้น... ไม่มีใครเคยทำกับชั้นแบบนี้มาก่อน...ทั้งๆที่เธอเองก็เห็นรอยจูบที่ต้นคอของชั้น “ เซนหายใจเข้าลึก

                 “แต่ชั้นกลับจะไปปล้ำเธอ..” เซนเล่าด้วยสีหน้าเศร้า แววตาเจ็บปวด เซนหลบหน้าก้มมองพื้น มีเสียงสะอื้นเบาๆ บรรยากาศในห้องเงียบ ทุกคนค่อนข้างประหลาดใจ เพราะเท่าที่รู้จักเซนมา เซนไม่เคยเสียน้ำตาให้กับผู้หญิงคนไหนเลย ในทางกลับกันพวกเธอต่างเสียน้ำตาให้เซนทั้งนั้น

                  เซนเงยหน้าขึ้นมา น้ำตาลูกผู้ชายอาบสองแก้ม มือสองข้างบีบไหล่ลูอิสแน่น

                  “ชั้นขาดเธอไม่ได้..นายได้ยินไม๊?” เซนไม่สามารถรักษาภาพแบดบอยผู้ไม่เคยกลัวสิ่งใดไว้ได้ น้ำตาที่ออกมาแสดงให้เห็นว่าข้างในเขาเองก็เปราะบางเช่นกัน ลูอิสเข้าไปกอดปลอบใจ หนุ่มๆทั้งหมดเดินเข้าไปกอดทบ พวกเค้าไม่อยากเห็นเซนเป็นแบบนี้

 

Comment

Comment: