.# We're Thai Directioners !! ....Love is like the war.Easy to begin but Hard to end...

- Malik Story: Make Up Love(ตอนที่9)

posted on 27 Apr 2012 16:42 by onedirection-th in Directioners
คุณ...คือหนึ่งเดียวที่เข้ามาเติมแต่งชีวิตเขาให้สมบูรณ์
คุณ...คือหนีงเดียวที่เข้ามาแต่งเติมโลกของเขาให้สวยงามกว่าที่เป็นอยู่
"Malik Story : Make Up Love"

 
ตอนที่ 9
 

                การเดินเที่ยวคนเดียวไม่ใช่เรื่องสนุกนักสำหรับคุณ ความคิดที่ฟุ้งซ่านไม่ได้ไปไหนไกล ยังคงวนเวียนอยู่ในหัวคุณตลอดเวลา คุณกลับไปสถานที่เริ่มต้นของเรื่องราวที่เกิดขึ้นกับคุณ ทะเลสาบแห่งนั้น อากาศเย็นสบายอาจทำให้รอยยิ้มกลับมาปรากฏบนใบหน้าคุณอีกครั้ง คุณเอนตัวพิงม้านั่ง มองไปสุดสายตา ปล่อยให้น้ำตาไหลออกมาตามความต้องการของมัน

 

                เคทกลับมาที่โรงแรมในช่วงเย็น พบเซนนั่งรออยู่ที่ด้านล่างโรงแรม เซนเล่าทุกอย่างให้เธอฟัง เคทตกใจพอควร เซนอ้อนวอนให้เคทช่วยเค้า เคทไม่กล้ารับปากเพราะรู้จักนิสัยคุณดี เซนดูท่าทางไม่สงบ เดินวนไปมา

 

                “เอ่อ..ประมาณทุ่ม สองทุ่ม..เธอคงกลับมาเองแหละค่ะ ปล่อยให้เธอได้คิดอะไรคนเดียวบ้าง เดี๋ยวทุกอย่างก็ดีขึ้น” เคทพูดกับเซนหลังจากพยายามโทรติดต่อคุณไม่สำเร็จ แน่นอนคุณรู้สึกอยากอยู่คนเดียวซักพัก เซนไม่รออีกต่อไป เค้ารีบเดินออกจากโรงแรมทันที

 

 

 

                เซนเดินออกมาโดยไม่มีจุดมุ่งหมาย เค้าสับสนและไม่รู้จะไปเจอคุณได้ที่ไหน ทั้งๆที่คุณกับเค้าเพิ่งแยกจากกันเมื่อช่วงสายวันนี้ แต่มันดูยาวนานมากสำหรับเซน  หัวของเซนว่างเปล่า เค้าตัดสินใจหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา กดโทรออก หน้าจอแสดงชื่อ “Mom”

 

 

 

                ทริชชาประหลาดใจเมื่อโทรศัพท์ของเธอดังขึ้นพร้อมๆกับหน้าจอที่แสดงชื่อ “Zayn”

                “ฮัลโหล..” เธอทักน้ำเสียงสดใส ต่างจากปลายสายที่เสียงสั่นขึ้นจมูก เธอรับรู้ได้ทันทีจาดสัญชาตญาณความเป็นแม่ เซนเล่าทุกอย่างให้เธอฟัง ถึงแม้ทริชชาจะประหลาดใจอยู่บ้าง เพราะที่ผ่านมาลูกชายของเธอมักจะไม่พูดถึงสาวๆของตนให้เธอฟังมากนัก เธอสนใจเรื่องราวของคุณ

 

                “ลูกรักเธอมากไม๊?..” เธอถามด้วยน้ำเสียงเป็นห่วง

                “ครับ...” เซนตอบสะอื้น ราวกับเด็กที่ยังติดแม่ ทริชชาพูดปลอบด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน เธอเข้าใจความรู้สึกลูกชายของเธอดีพอๆกับเข้าใจความรู้สึกของคุณเช่นกัน

 

                “ผู้หญิงมักจะจดจำเรื่องราวๆดี หรือความทรงจำครั้งแรกที่มีให้กัน ลูกพอนึกออกไหม?..” เธอบอกเซนผ่านโทรศัพท์ เซนนิ่ง พยายามนึก เริ่มมีรอยยิ้มปรากฏบนใบหน้า

                “แม่ภูมิใจในความเป็นลูกผู้ชายของลูกนะ อย่าทำให้เธอเสียใจอีกล่ะ” ทริชชาบอกเซน เซนกล่าวขอบคุณก่อนวางสายไป

 

 

                เซนรีบเดินทางไปที่ทะเลสาบก่อนแสงแดดยามเย็นจะหมดไป ท้ายสุดเค้าพบคุณที่กำลังนั่งคนเดียวอยู่ม้านั่ง เซนตะโกนเรียกชื่อคุณ คุณตกใจลุกขึ้นหันไปดู เซนพุ่งตัวเข้ากอดคุณแน่น แน่นจนคุณรู้สึกได้ถึงความรู้สึกที่เค้ามีให้

                  “ได้โปรด...อย่าทำแบบนี้เลยนะ” เซนพูดปนสะอื้น น้ำตาอาบหน้า ไม่เหลือคราบแบดบอยผู้ทะนงตัว

                  “คุณรู้อะไรไหม...คุณเป็นคนเดียวที่ผมจะยอมเปลี่ยนทุกอย่าง...ผมรู้ว่าผมทำคุณเสียใจ” สิ้นประโยคนี้ คุณเองก็ไม่สามารถกลั้นน้ำตาไว้ได้ เซนกอดคุณแน่นกว่าเดิม

 

                  “ผมคิดว่า..ผมจะผ่านมันได้เหมือนกับตอนผมคบคนอื่น...แต่...ผมทำไม่ได้  ผมไม่อยากเสียคุณไป”

                   “ผมขอโทษที่ทำบ้าๆแบบนั้น.. มันจะไม่เกิดขึ้นอีก” คุณแพ้ใจตัวเอง มือทั้งสองของคุณโอบกอดเซนกลับ ทั้งคู่น้ำตาอาบริน หรือนี่จะเป็นบทพิสูจน์อะไรกับคุณอีกหรือไม่ คุณไม่อาจรู้ได้ ทุกอย่างดูมืดวูบลง

 

 

 

                   คุณค่อยๆลืมตา ภาพสลัวๆปรากฏบนใบหน้า คุณกำลังนอนอยู่บนเตียงตัวเองในโรงแรม รู้สึกมึนงง คุณเห็นเซนใส่เสื้อกล้ามนั่งอยู่ข้างๆ กำลังก้มหน้าก้มตาเขียนบางอย่างอยู่

                 “ตื่นแล้วหรอ.. “ เซนถามพร้อมรอยยิ้ม

 

                “คุณเล่นไม่กินอะไรเลยทั้งวัน เอาแต่