.# We're Thai Directioners !! ....Love is like the war.Easy to begin but Hard to end...

- Malik Story: Make Up Love(ตอนที่11)

posted on 09 May 2012 21:55 by onedirection-th in Directioners
คุณ...คือหนึ่งเดียวที่เข้ามาเติมแต่งชีวิตเขาให้สมบูรณ์
คุณ...คือหนีงเดียวที่เข้ามาแต่งเติมโลกของเขาให้สวยงามกว่าที่เป็นอยู่
"Malik Story : Make Up Love"

 
 
 
ตอนที่ 11
 
              "มาลิค..คุณเข้ามาทำอะไร" คุณพูดน้ำเสียงตกใจหลังจากแกะมือเซนออกจากปากตัวเองได้ เซนยิ้มเจ้าเล่ห์ ก่อนพูดน้ำเสียงอารมณ์ดี
              "Goodnight Kiss ไง... " เซนยักคิ้วก่อนเดินตรงมาที่คุณ พร้อมยื่นหน้าเข้าใกล้ คุณตกใจเอามือดันหน้าเซนออก เซนทำหน้ามุ่ยงอแง
              "หอมเฉยๆก็ได้" เซนพยายามต่อรอง คุณรู้ทันเค้า จึงหาข้ออ้างบ่ายเบี่ยง
              "ได้..แต่ไปโกนหนวดออกก่อนสิ" คุณพูดน้ำเสียงทะเล้น ยิ้มให้ เซนเอามือขึ้นลูบหน้าตัวเอง
              "สัญญานะ" เซนต้องการมั่นใจก่อน คุณยิ้มพยักหน้า เซนเดินหันหลังออกประตูไป แน่นอนคุณไม่ต้องการให้แบดบอยแห่งแบรดฟอร์ดได้อะไรตามตัวเองต้องการง่ายๆ บางทีเซนต้องดัดนิสัยเสียบ้าง
              แกร๊ก.. คุณรีบล็อกประตูทันทีที่เซนเดินออกไป ก่อนทิ้งตัวลงนั่งเก้าอี้หน้าโต๊ะเครื่องแป้ง ยิ้มให้กับเงาตัวเองบนกระจก
 
              เซนยืนยิ้มมุมปาก สายตาเจ้าเล่ห์อยู่หน้าห้อง เค้ารู้ทันคุณทุกอย่าง เซนเดินตรงไปหยิบกุญแจสำรองที่แขวนอยู่แถวๆบันได เดินกลับมาหน้าห้องคุณเช่นเดิม
 
              คุณลุกจากเก้าอี้หน้าโต๊ะเครื่องแป้ง เดินไปรอบๆห้องช้าๆ ภาพติดผนังเซนในวัยเยาว์กับครอบครัวเรียกรอยยิ้มบนใบหน้าคุณได้เสมอ คุณคิดอะไรเพลินๆอยู่คนเดียว
 
              ทันใดนั้นคุณสัมผัสได้ถืงอ้อมกอดจากทางด้านหลัง เซนจู่โจมเข้ามาขโมยหอมตรงซอกคอซ้ายคุณหนึ่งฟอดใหญ่ คุณตกใจร้องเสียงหลง พยายามดิ้นให้ออกจากวงแขนอันแข็งแรงของเซน เซนหัวเราะชอบใจ คุณตีแขนเซนที่โอบรัดคุณอยู่ ยิ่งทำให้เซนรัดคุณแน่น เซนกระซิบข้างหู
 
               "คุณรู้อะไรไหม..นอกจากมาลิคไม่เคยกลัวอะไรแล้ว ถ้ามาลิคอยากได้อะไร มาลิคต้องได้.." พูดจบ เซนก็อาศัยจังหวะที่คุณไม่ทันตั้งตัว ขโมยหอมซอกคอขวาอีกหนึ่งฟอด ก่อนคลายกอดคุณแล้วเดินไปที่ประตู
                "ฝันดีนะครับ.." เซนพูดก่อนปิดประตูออกไป
 
                คุณตัวชา รู้สึกเหมือนตกอยู่ในภวังค์ พลางคิดในใจ เมื่อไหร่คุณจะสามารถชนะเล่ห์เหลี่ยมของเซนได้เสียที คุณเอามือสัมผัสที่ต้นคอตัวเองช้าๆ
 
 
 
 
 เช้าที่สดใสที่บ้านเซน
 
               จากการเลี้ยงดูแบบไทย คุณรู้ดีว่าการมาพักบ้านคนอื่นคุณต้องทำอะไรบ้าง คุณตื่นเช้ามาช่วยทริชชาเตรียมอาหารเช้า เธอค่อนข้างแปลกใจเพราะไม่ค่อยมีสาวๆคนไหนของเซนที่เธอรู้จักอ่อนน้อมถ่อมตนและอัธยาศัยดีเช่นคุณ เธอสนใจเรื่องราวของคุณและมักถามไถ่อยู่เสมอ คุณสัมผัสได้ถึงความอบอุ่นของบ้านหลังนี้ จากการพูดคุยอย่างเป็นกันเองระหว่างคุณและทริชชา เสียงหัวเราะดังขึ้นในครัวตามประสาผู้หญิง ยัตเซอร์ที่กำลังนั่งจิบกาแฟ อ่านหนังสือพิมพ์ที่โซฟาหน้าโทรทัศน์ยังอดยิ้มตามไม่ได้
 
               เซนเดินขยี้ตางัวเงียลงมาจากบันได สภาพผมยุ่งเหยิง สะดุดกับกลิ่นหอมที่มาจากครัว เซนเดินตรงไปดู ภาพปรากฎตรงหน้าเซน คุณและทริชชากำลังเตรียมอาหารด้วยกัน เซนค่อยๆมีรอยยิ้มบนใบหน้า แววตามีความรู้สึกบางอย่าง ทริชชาหันมาเจอเซนที่แอบอยู่ตรงผนังพอดี
 
              "เซน..ไปอาบน้ำก่อนสิลูก.." ทริชชาบอกเซนราวกับเค้ายังเป็นเด็กน้อยอยู่ เซนยิ้มมุมปาก
              "ครับ...." เซนตอบลากเสียงยาว ก่อนมองมาที่คุณ คุณหลบสายตาด้วยความเขินอาย แต่ความรู้สึกบนใบหน้าที่แสดงออกมาไม่สามารถปกปิดได้ ทริชชามองทั้งคู่ออก เซนหันมาสบสายตาทริชชาพอดีก่อนสะดุ้งตกใจเบาๆ ทริชชาทำหน้าปราม เซนยิ้มเจ้าเล่ห์ก่อนเดินขึ้นบันไดไป
 
 
              "ไม่รู้ว่าเซนบอกเธอหรือยัง ว่าวันนี้เราจะไปงานแต่งญาติกัน" ทริชชาพูดขึ้นมา น้ำเสียงอ่อนโยน
              "อ๋อค่ะ..บอกแล้วค่ะ" คุณตอบ
              "ไม่ต้องห่วงอะไรนะจ๊ะ..เซนโทรมาบอกให้ชั้นเตรียมชุดไว้ให้เธอแล้ว เย็นนี้จะมีงานเต้นรำฉลองคู่บ่าวสาวต่อ เซนอยากให้เธอดูสวยที่สุดน่ะ" ทริชชาพูดพลางขำในความคิดของลูกชาย ต่างจากคุณที่ทำหน้าตกใจไม่นึกว่าทริชชาจะทำเพื่อคุณขนาดนี้
               "ขอบคุณมากๆนะคะ ทริชชา..คุณเป็นคนที่น่ารักมากๆคนนึงที่ชั้นเคยรู้จักมาเลยค่ะ" คุณกล่าวขอบคุณเธอ ทริชชายิ้มตอบแววตาเอ็นดู คุณทั้งสองยกอาหารไปวางไว้บนโต๊ะ
 
 
 
               ค่ำวันนั้น หลังจากแขกเหรื่อได้ร่วมอวยพรคู่บ่าวสาว ปาร์ตี้งานเลี้ยงเล็กๆเริ่มขึ้นในลานกว้าง บรรยากาศครึกครื้น
               ทริชชาค่อยๆบรรจงสวมเครื่องประดับให้กับคุณด้วยตัวของเธอเอง ทริชชาจับไหล่คุณลุกขึ้นยืน ก่อนมองซ้ายขวา รอยยิ้มแสดงความพอใจค่อยๆปรากฎบนใบหน้าเธอ คุณยิ้มตอบเขินอายเล็กน้อย
 
              เซนในชุดสูทพอดีตัวยืนรอคุณที่ประตู ก่อนเดินเข้ามาสวมกอดทริชชา
              "ขอบคุณครับแม่..." เซนพูดก่อนหอมแก้มคุณแม่เบาๆ
             
              เซนยกแขนให้คุณควง คุณเริ่มเขินอาย เซนพาคุณไปลานเต้นรำ ที่นี่ถูกประดับตกแต่งสวยงามดูหลอดไฟสีนวลตา ราวกับแสงดวงดาวยามค่ำคืน วงดนตรีมาพร้อมในชุทสูทดูสวยงาม บริกรคอยเดินเสิร์ฟเครื่องดื่มให้กับแขกในงานเดินผ่านหน้าคุณไป คู่รักหลายคู่เริ่มเดินตรงไปที่ลานเต้นรำมากขึ้น คุณเริ่มประหม่า
           
              เซนหยุดเดิน เสียงดนตรีบรรเลงขึ้น มือของเซนโอบเอวคุณไว้ ขณะที่คุณทำเพียงแค่วางมือทั้งสองทาบบนอกเค้าและหลบสายตา เซนดูชอบใจกับอาการเขินอายที่เป็นธรรมชาติของคุณเป็นอย่างมาก เค้ายื่นหน้าเข้าใกล้จนหน้าผากของคุณและเค้าแตะกัน คุณและเซนก้าวตามจังหวะเพลงที่แสนโรแมนติกช้าๆ
 
              เซนค่อยๆหลับตา เอียงหน้าเข้าจุมพิตข้างใบหูของคุณ คุณสัมผัสได้ถึงลมหายใจของเค้า เซนแอบยิ้มหลังได้กลิ่นน้ำหอมบนตัวคุณ ก่อนละใบหน้าออก สายตายังคงจับจ้องอยู่แต่ที่เดิม
             “ผมอยากให้ทุกคนบนโลกรู้จัง..ว่าคุณเป็นของผม.....คนเดียว” เซนกุมมือทั้งสองของคุณโอบล้อมต้นคอของเขาไว้ คุณทำหน้าฉงน
              “คุณช่วยทำให้ผมรู้ได้ไม๊..ว่าผม...ก็เป็นของคุณเช่นกัน” เซนยิ้มพร้อมยักคิ้วท้า คุณนิ่งไปชั่วขณะ เผลอยิ้มออกมา ขณะที่สายตาคู่นั้นยังคงอ้อนวอนคุณอยู่
 
               ความรู้สึกหลายๆอย่างที่ผ่านมา มันทำให้คุณกล้าพอที่จะแสดงออกให้เค้ารู้บ้าง หลังจากที่คุณทบทวนตัวเองมานาน คุณตัดสินใจเขย่งตัวจุมพิตที่ข้างหูของเซนอย่างแผ่วเบา เซนหน้าแดงอย่างเห็นได้ชัด แน่นอนแบดบอยอย่างเค้าแพ้คุณอย่างราบคาบเพียงแค่การจุมพิตเบาๆ เซนรู้สึกมีความสุขอย่างบอกไม่ถูกจากการที่คุณได้แสดงออกถึงความรู้สึกที่มีต่อเค้า เซนรู้ดีว่าคุณเป็นผู้หญิงที่ปากแข็ง ทะนงตัว ไม่ใจง่าย ต่างจากผู้หญิงคนอื่นๆที่เค้ารู้จักที่บางคนแทบจะบุกปล้ำเค้าเลยก็เป็นได้ การแสดงออกแต่พองามของคุณ ทำเอาเซนต้องมนต์จนไม่อาจถอนตัวได้ ตามนิสัยที่ชอบท้าทายและอยากครอบครองสิ